قصه شیرین روباه و خروس از مرزبان نامه. خروسی بود پرطلایی و تاج قرمزی که خیلی قشنگ بود. یک روز خروس همان طور که دانه برمی چید، رفت و رفت تا از ده دور شد. یک دفعه سرش را بلند کرد، روباهی دوان دوان به طرفش می آمد. به طرف ده برگشت. دید وای، خیلی از ده دور شده است. این طرف را نگاه کرد، آن طرف را نگاه کرد. یک درخت در آن نزدیکی بود. پرید و روی یکی از شاخه های درخت نشست. روباه آمد زیر درخت و گفت: «ای خروس پرطلایی، چرا تا مرا دیدی، بالای درخت پریدی؟ نکند از من ترسیدی؟». خروس گفت: «باید هم روی د ...

قصه شیرین روباه و خروس از مرزبان نامه 

قصه شیرین روباه و خروس از مرزبان نامه

 خروسی بود پرطلایی و تاج قرمزی که خیلی قشنگ بود.

 یک روز خروس همان طور که دانه برمی چید، رفت و رفت تا از ده دور شد. یک دفعه سرش را بلند کرد، روباهی دوان دوان به طرفش می آمد. به طرف ده برگشت. دید  وای، خیلی از ده دور شده است. این طرف را نگاه کرد، آن طرف را نگاه کرد. یک درخت در آن نزدیکی بود. پرید و روی یکی از شاخه های درخت نشست.

روباه آمد زیر درخت و گفت: «ای خروس پرطلایی،  چرا تا مرا دیدی، بالای درخت پریدی؟ نکند از من ترسیدی؟»

قصه شیرین روباه و خروس از مرزبان نامه

خروس گفت: «باید هم روی درخت می پریدم. باید هم از تو می ترسیدم. آخه تو دشمن منی.»

 روباه گفت: «تاج قرمزی، پرطلایی، مگر خبر نداری که  سلطان جانوران، شیر مهربان، گفته که همه باید با هم دوست باشند؛ مهربان باشند؛ کسی نباید به کسی بدی کند؛ باید از امروز، گرگ و میش از یک چشمه آب بخورند؛ کبوتر و باز، تو یک لانه بخوابند؛ روباه و خروس هم با هم دوست باشند؟ حالا خروس جان،  از درخت بیا پایین. بیا تا کمی با هم گردش کنیم، گل بگوییم و گل بشنویم.»

 

 خروس زرنگ، خروس قشنگ کمی فکر کرد و گفت: «راست می گویی، آقا روباه؟ چه خبر خوبی! واقعاً که خیلی خوب شد.»

روباه گفت: «پس معطّل چه هستی؟ بیا پایین دیگر»

 

خروس گفت: «کمی صبر کن. چند تا جانور دارند مثل باد به این جا می آیند. صبر کن آن ها هم برسند تا همگی با هم به گردش برویم. این طوری بیشتر به ما خوش می گذرد.»

 روباه که ترس برش داشته بود پرسید: «چه شکلی هستند؟»

 

 خروس در جواب گفت: «مثل گرگ هستند؛ امّا گوش و دمشان درازتر است. فکر کنم سگ های گلّه ب��شند.»

روباه تا این را شنید، پا گذاشت به فرار. خروس فریاد زد: «کجا داری می روی؟ مگر به گردش نمی آیی؟»

روباه گفت: «سگ ها دشمن من هستند. مرا تکه و پاره می کنند.»

 

خروس گفت: «آقا روباه، مگر خودت نگفتی که به فرمان شیر همه باید با هم دوست باشند؟»

روباه گفت: «چرا گفتم؛ ولی می ترسم این ها هم مثل تو فرمان شیر را نشنیده باشند. آن وقت تا بخواهم به آن ها حالی کنم که چه شده و چه نشده، تکّه بزرگم، گوشم می شود.»

روباه این را گفت و با سرعت از آن جا دور شد. خروس هم از درخت پایین آمد و به ده برگشت. 

 

 https://telegram.me/koodaktebyan

 تنظیم: فهیمه امرالله

 شبکه کودک و نوجوان تبیان 

 

کلمات کلیدی :
نظرات بییندگان :

بهترین مشاغل و خدمات شهر خود را ، در سایت نشونه پیدا کنید.

مشاهده سایت نشونه